Kerstboodschap 2020

Onder hetzelfde dak ...

Is Kerstmis soms niet de zoektocht van God naar een “onderdak” bij mensen? Hij zoekt naar een onderdak in deze wereld, in ons leven. Want God wil “ergens” wonen. Een God die bij ons komt wonen, dat is niet niks. Daardoor schaart Hij zich onder hetzelfde dak als waaronder ook wij wonen. Voortaan zit God dus in hetzelfde schuitje als wij.

Net dat is het wondere én het diep menselijke van Kerstmis; Iemand die het leven -zoals wij het leven - met ons deelt. Iemand die bij ons aanklopt en vraagt: “Mag ik bij jou wonen?” God wordt solidair met mensen.

Nu wij Kerstmis heel anders dan anders vieren, verlangen we toch in de eerste plaats naar (I)iemand die ons laat voelen: “Wij zitten samen onder hetzelfde dak, we zijn aan elkaar gegeven!” Hier wordt solidariteit geboren. En die solidariteit is geen vernislaagje. Ze is niet iets wat nu wél en dan weer niet kan doen. De solidariteit die op Kerstmis het levenslicht ziet is wezenlijk. Ze vormt ons leven om tot een samen-leven met anderen. Ze wordt geboren vanuit het besef dat we allemaal onder hetzelfde dak zitten.

In elk van ons ligt het mooie verlangen om méns te worden, elke dag weer. De solidariteit die verder komt uit Kerstgebeuren, ziet dat verlangen en geeft het alle ruimte, alle kansen.

Vanaf zondag 13 december is het mogelijk om samen te komen in cultusplaatsen met maximum 15 personen ouder dan 12 jaar. Deze “versoepeling” heeft de vraag doen stellen of er in de kerken van onze pastorale zone terug (eucharistie)vieringen zijn. Omdat het praktisch totaal onhaalbaar is, zullen er tijdens de komende weekends en op de weekdagen geen (eucharistie)vieringen plaatsvinden. Dit tot de overheid het wenselijk acht over te gaan tot een echte en verantwoorde versoepeling, rekening houdend met een significante daling van “de cijfers”.

Een maximum van 15 personen komt niet tegemoet aan de reële deelname aan onze vieringen, laat staan met Kerstmis. We zouden teveel mensen moeten weigeren en dit zou veel onbegrip in de hand werken. De lichte verruiming is er gekomen naar aanleiding van een concrete vraag van onze Joodse zussen en broers. Toch geeft ze geen antwoord op de vraag om met elkaar als geloofsgemeenschap samen te kunnen vieren.

We moeten nu alles op alles zetten om het CORONA-virus tegen te gaan. In onze geloofsgemeenschappen hebben we tijdens de voorbije weken afscheid moeten nemen van mensen, zijn mensen ernstig ziek geworden. Het verplicht ons ertoe om de hele situatie heel ernstig te nemen.

Persoonlijk of in gezinsverband kan men de eucharistievieringen volgen die worden uitgezonden via radio en tv. Er is een mooi aanbod van vieringen. Soms horen we zeggen: “Da’s niet hetzelfde!” Nee, inderdaad. Vieringen in gemeenschapsverband zijn het niet, dat kan nu ook niet. Toch verbinden ze ons op één of andere manier met elkaar.

Naar aanleiding van Kerstmis zullen we vanuit onze pastorale zone, via internet, een bezinning rond het Kerstgebeuren uitzenden. Je kan deze bekijken via youtube onder: “Kerstbezinning pastorale zone Meander”. Daarnaast bezorgen we je via Kerk en Leven en de mail elke week ‘sprokkels’ bij het evangelieverhaal dat we anders op zondag in onze kerken zouden beluisteren. We zoeken naar manieren om elkaar “anders dan anders” nabij te zijn, te dragen en te ondersteunen. Laten we samen onder hetzelfde dak gaan zitten. Zo kunnen we elkaar vinden en groeien in solidariteit.

We wensen je nog een mooie Adventstijd toe en een zálig Kerstmis.

Genegen

Sven

.